جاذبه های طبیعی استان آذربایجان شرقی

آبشار آسیاب خرابه: آسیاب خرابه یکى از زیبا ترین مناظر دیدنى آذربایجان شرقى است که در حدود ۲۷ کیلومترى هادى شهر قرار دارد. آسیاب‌خرابه، آسیابی آبی بوده است که سال‌ها پیش مورد استفاده مردم منطقه می‌گرفت ولی هم‌اکنون به دلیل تخریب قسمت‌های عمده آن کاربردی ندارد و به همین دلیل به «آسیاب‌خرابه» شهرت یافته است. ارتفاع آسیاب ۱۰ متر و مساحت محوطه پایینی آن ۲۰۰ متر مربع است.

 آسیاب‌خرابه شامل آبشارهای کوچک و بزرگ می‌باشد که از بالای کوه به سمت پایین آن سرازیر می‌شود. آب این آبشارها از چشمه‌های متعدد موجود در بالای آسیاب که از کوه کیامکی سرچشمه می‌گیرد، تامین می‌گردد. سطح دیواره‌های آبشار از خزه‌ها و سایر گیاهان آبزی پوشیده شده است به طوری که منظره‌ای زیبا به وجود آمده است.

 آبشار سرکند دیزج: آبشار سرکنددیزج یکی از مکان های دیدنی استان آذربایجان شرقی است که در ۲ کیلومتری روستای سرکند دیزج از توابع دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است. آب این آبشار از طریق چشمه‌سارهای ارتفاعات میشاب تأمین می‌گردد. این این آبشار در غرب کوه‌های میشاب و ۱۵ کیلومتری غرب شهر صوفیان و در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده‌است. آبشار سرکنددیزج با ۳۰۰ متر مربع مساحت، گردشگاه مسافران تابستانی است.

 

آبشار عیش ‌آباد: آبشار عیش ‌آباد یکی از جای ‌های دیدنی استان آذربایجان شرقی است که در پیرامون روستای عیش ‌آباد از توابع دهستان میشاب شمالی بخش مرکزی شهرستان مرند قرار گرفته ‌است.

 آبشار گل آخور

آبشار گل‌ آخور: آبشار گل ‌آخور یکی از جا‌های دیدنی استان آذربایجان شرقی است که در حوالی روستای گل ‌آخور از توابع دهستان ارزیل بخش خاروانا شهرستان ورزقان قرار گرفته ‌است.

 

بندر رحمانلو – قبادلو: بندر و روستای رحمانلو از دهستان دیزجرود غربی بخش مرکزی شهرستان عجب شیر ، در ساحل شرقی دریاچه ارومیه واقع شده است.

 

پدیده ماهار: در فاصله 15 کیلومتری شمال زنوز کوه های ماهار و آغداش که از طبیعت کم نظیر در کشور و منطقه بهره مند هستند.

در بالای بلندی های ماهار منطقه صاف و همواری به مساحت بیش از صد هکتار وجود دارد و با مناطق پیرامونی و آغداش دارای وسعت صد ها هکتار است .

پدیده ماهار بعنوان یکی از تفرجگاه های منطقه شمال غرب شناخته شده است .

وجود گونه های مختلف گیاهی بالاخص سبزی هایی چون چیچک ، غاز یاقی ، شینگه ، سیر وحشی و ... آن را بسیار زیبا و دلنشین می سازد .

پدیده ماهار در ماه های اردبیهشت و خرداد گردشگران بسیاری را از شهر های دور و نزدیک بخود جلب می کند.

 بندر رحمانلو

تالاب قوری گل: این دریاچه در 18 کیلومترى شمال باخترى بستان آباد تبریز قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا 1890 متر است.

در 30 کیلومتری جنوب شرق تبریز و در 15 کیلومتری غرب شهر بستان‌آباد قرار گرفته‌است . منابع تأمین‌کنندهٔ آب این تالاب از آب‌های جاری ناشی از برف و باران و تعدادی چشمه‌های زیرزمینی است که در کف آن جریان دارند.

با توجه به این که دریاچه قوری گل جزء تالابهای بین‌المللی ثبت شده در کنوانسیون رامسر می‌باشد و نیز برای شماری از پرندگان مهاجر آبزی و حمایت شده از نظر زیستگاهی حائز اهمیت ملی و بین‌المللی است، حفاظت از آن به عنوان یک هدف اولیه و اصلی بر سایر بهره وریهای مقدم می‌باشد . دریاچه قوری گل با توجه به دارا بودن قابلیتهای مختلف می تواند در بر گیرنده اهدافی چون حفاظت از تنوع زیستی و آموزشی و تحقیقات و اکوتوریسم و غیره می‌باشد.

این تالاب از دیدگاه جهانگردی و سیاحتی نیز از جاذبه‌های مهم استان آذربایجان شرقی است و به علت داشتن شرایطی چون وجود چشم انداز مناسب تنوع پرندگان آبزی و دسترسی به مراکز شهری و وجود علاقه عمومی به تفرج و گذراندن اوقات فراغت در طبیعت آن از قابلیتهای ویژه‌ای برخوردار بوده و به علت قرار گرفتن در جاده ترانزیتی تهران- تبریز مسافران زیادی را پذیرا می‌باشد.

 قوری گل

غار کبوتر: غار منحصر به فرد  وفوق العاده زیبا ودر عین حال مخوف و وحشتناک هامپوئیل که نه تنها در ایران بلکه در جهان حرف اول را میزند بطوریکه همتای این غار فقط در ایالت کالیفورنیای آمریکا میباشد که هنوز این غار بطور کامل شناسایی نشده و احتمال میرود که تا به حال فقط 50% از غار شناسایی شده باشد.

این غاربا قدمت 150 تا 200 میلیون سال و با داشتن مناظر طبیعی یکی از شگفتی‌های آفرینش در مراغه و هم‌سن با غار علی صدر همدان است و  دومین غار خاکستری از نظر وسعت و قدمت در جهان به شمار می‌رود به سبب وجود فسیل‌های حلزونی در بستر سنگ‌های رودخانه و آثار بی شمار دوران مختلف زمین‌شناسی، یکی از منابع مهم تحقیقاتی و مطالعاتی زمین‌شناسان در منطقه به شمار مى رود .

این غار در کمرهٔ‌  کوهى صخره‌اى،  رو به جنوب قرار گرفته  است و از بستر رودخانهٔ  مردى چاى  حدود ۱۶۰۰    متر ارتفاع  دارد. دهانهٔ‌ غار ۸ متر است و ارتفاعش به ۲۵ تا ۴۰ متر مى‌رسد. طول و عرض میدان  اول غار تقریباً ۴۰ تا۶۰ متر است که مساحت 2400متری را تشکیل میدهد. در ابتداى ورود به غار، کتیبه‌اى به زبان روسى دیده مى‌شود که تاریخ  آن مربوط به سال ۱۹۲۵ میلادى است.

 در ابتدای ورودی غار میدان بزرگی وجود دارد که سقف آن لانهٔ کبوتران است. پس از تونل کم‌ارتغاعی که در سمت راست قرار دارد، میدان نسبتاً بزرگ دیگری نیز وجود دارد. در سمت شمالی و شمال شرقی میدان دوم، چهار حفره و فرورفتگی گود به چشم می خورد که نشان دهنده وجود چهار حلقه چاه  است که ارتفاع این چاه ها بدین قرار است: چاه یک 15 متر ، چاه دو 37 متر ، چاه سه 15 متر ، چاه چهار 23 متر است که چاه های 1 و 2 در پائین به هم متصل و به همان جا محدودند. ولی چاه های 3 و 4 در عین اتصال به هم در زیر امتداد دارند. در این میدان صخره‌های بزرگی دیده می‌شود که تا خردادماه به‌دلیل ریزش آب‌های زیرزمینی سطح آن‌ها لغزنده بوده و عبور از آن‌ها احتیاط زیادی را می‌طلبد. سپس این میدان بزرگ به اتاق‌های بزرگ و در نهایت به تونل‌های باریکی ختم می‌شود. در سقف اتاق‌ها زمانی  صدها خفاش به‌حال آویزان دیده می‌شدند که با هماهنگی خاصی به‌طور موزون در نوسان بودند ولی حال بعلت رفت وآمد های زیاد  داخل غار جایی برای خفاشان نماند  وکم کم جای خودشان را به انسانها   دادند وخودشان در دل تاریکیهای چاهها کم شدند.

در این غار تالارهای و معابر جالب وجود دارند که هر کدام با اسمی توسط غارنوردان تبریز و مراغه ای نام گذاری شده که به طور مثال میتوان به تالار غمگین، تالار معبد، چاه و تالار خفاش، تالار آینه، حوض کوثر، پیست اسکی، چاه داوود و ... اشاره کرد.

 همه ساله تغییرات زیادی در داخل غار اتفاق می افتد. تغییرات عمده میدان اول و دوم از نظر زمین شناسی پیدایش خاکستر است که گاهی تا قوزک پا و حتی تا زانو می رسد. داخل چاه های متعدد غار، دو سفره آب وجود دارد که یکی به علت ریزش از بین رفته، ولی در چاه دیگر آب وجود دارد و صدای جریان آن از بالا به گوش می رسد. در اطراف چاه ها و دیواره ها و سقف میدان دوم رسوبات آهکی ، مناظر جالب توجه و زیبایی به وجود آورده است. هوای غار بسیار مرطوب است و در انتهای آن به خصوص در کنار چاه سوم و چهارم هوای کافی وجود ندارد و برای رسیدن به کنار چاههای غار، بدون تجهیزات کافی مانند طناب، نورافکن، وسایل ایمنی، کپسول هوا و راهنما امکان پذیر نیست.

بگفته  محققین وغار نوردانی که تا به حال توا نسته اند از چاه های مخوفیکه به  گفته خودشان چاه اولی از بالا بترتیب با عمق 12 متر ودومی به عمق 60 متر و سومی به عمق 100متر  را پشت سر گذاشته وبه تالار آیینه راه یابند تالاری که وقتی به سقفش نور میافتد مثل آیینه نور رامنعکس میسازد.

و وقتی از آنهم پا را فراتر می نهی  به چشمه زلالی میرسی که خروجی آب هنوز بر کسی مشخص نیست و کشفیات غارنوردان در اینجا خاتمه مییابد وهنوز کسی پیدا نشده پا را  از این جلوتر بگذارد و منطقه جدیدی را از این غار که هنوزپای جنبنده ای به آنجا نرسیده را کشف کند  وعلت آنهم بیشتر بخاطر کمبود اکسیژن در محل و طویل بودن راه میباشد.

بگفته  غار نوردانی که دل را به دریا زده وتاتوان داشتند به جلو حرکت کرده وبدون لحظه ای استراحت توانسته اند این مسیر را درعرض 9 ساعت راهپیمایی طی کنند.غار کبوتر

/ 1 نظر / 74 بازدید
بابک

لطفأ منبع استناد شده را ذکر نمایید