تخریب منابع طبیعی و زمین خواری در حاشیه رود ارس

اگر از حاشیه رودخانه ارس حدفاصل تا روستای احمدآباد بگذریدف خواهید دید که چگونه یک شبه زمین های حاشیه رودخانه ارس که ژر از درخت های بومی این منطقهف یعنی درختان گز را می‌سوزاند و بعد از چند روز با نصب تیرچه سیمانی و حصار سیمی زمین ها را تصرف می‌کنند. در عجبم که چرا اداره منابع طبیعی و محیط زیست عکس‌العملی از خود بروز نیم‌دهد. چطور می شود به راحتی بافت طبیعی منطقه را یک شبه به آتش کشید و زمین هایی که بخشی از منابع طبیعی کشور عزیزمان است را تصرف می‌کنند. توصیه من بعنوان کوچکترین فرد در ایت استان به افرادی که یانکارها را می کنند این است که:

به فکر آیندگان باشیم. برای بدست آوردن ثروت نباید به طبیعت ظلم کنیم. جالب توجه خواهد بود اگر بگویم که در برخی روستاها به چشم دیده ام که سازمان منابع طبیعی در خصوص اراضی کشاورزی مردم که سند و مدارک دارند وصله ناجور میزنند. اما برای زمین خواران حاشیه ارس چشم ها را می‌بندند. من قصد تخریب یا انتقاد شدید الحین از کسی یا سازمانی ندارم. اما من در تهران زندگی کردم. چیزهایی که در تهران مردم آرزو دارند در این استان به وفور وجود دارد. اما دریغ!!! که خودمان با دست خودمان شده‌ایم قاتل طبیعت.

وقتی راننده ای را می‌بینم که با سرعت سرسام آور خرگوش، روباه یا هر حیوانی دیگر را زیر گرفته و بدون کم ترین دلسوزی به راه خود ادامه می‌دهد شعله حسرت در سینه ام زبانه می‌کشد. کاش فکر و اندیشه خودمان را از چهاردیواری خانه و خانواده‌ عزیزمان بیرون ببریم. و خانه را محدود به چهاردیواری خانه امان نکنیم. ایران سرای من است.

هرگز برای تغییر دیر نیست. به جای ناراحتی و خورده گرفتن از نوشته‌ها، انتقادات یا توصیه های دیگران بیاییم راه تغییر را در پیش گیرییم.

/ 1 نظر / 36 بازدید

عالی بود حاج جعفر مر تضایی از ایری سفلی