گاهی به آسمان نگاه کن(ارس سرزمین زیبائی‌ها)

علوم کتابداری ، مدیریت دانش،دانستنیها، ایران شناسی،‌جهانگردی، آموزش، تاریخ و جغرافیای جهان، سینما، ادبیات جهان، هنر، صنعت، هوا و فضا و ....

زندگینامه عبدی یمینی ( بزرگ‌مرد ترانه ایران)
نویسنده : منصور داودی - ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ آبان ۱۳٩٠
 


عبدالرضا یمینی مشهور به عبدی یمینی در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در شهر تهران به دنیا آمد. از کودکی شیفتهٔ موسیقی بود و علیرغم مخالفت‌های پدرش، زندگی خود را وقف موسیقی نمود
وی از نوجوانی با نواختن اغلب سازهای غربی رایج در ارکسترهای ایرانی، و بخصوص با گیتار و کیبرد و پیانو آشنا شد و در سنین جوانی، بعنوان نوازنده به ارکستر برخی خوانندگان روز پیوست.
یمینی برای ادامه تحصیل به انگلستان مهاجرت کرد و پس از به پایان رساندن تحصیلات مقدماتی موسیقی خود در ساوتند کالج southend college انگلستان، تحصیلات عالی موسیقی را در دانشگاه university of surrey انگلیس ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۸۳ با اخذ درجه فوق لیسانس فارغ التحصیل گردید. وی همچنین مدتی نیز به اطریش رفت و در وین به یادگیری مبانی موسیقی کلاسیک پرداخت

عبدی از دههٔ هشتاد میلادی بعنوان رهبر ارکستر و نوازنده کیبورد فعالیت می‌کرد و نوازندگانی چون آرمیک وی را همراهی می‌نمودند. گروه بی نظیری که عبدی گردهم جمع کرده بود، به ویژه در زمینهٔ تنظیم و اجرای ترانه‌های داریوش اقبالی فعال شد.
از همکاری‌های عبدی یمینی به عنوان آهنگساز و تنظیم کننده می‌توان جدای از همکاری همیشگیش با داریوش و تا حدی با ابی، به همکاری او با خوانندگانی چون معین، منصور، هاتف، شهیار قنبری و.... اشاره کرد.
اوج فعالیتهای وی از میانه دهه ۶۰ تا اواخر دهه هفتاد خورشیدی بود و در این مدت نام وی در همراهی با خوانندگانی چون : داریوش – ابی – هاتف – لیلا فروهر – معین – منصور – عارف – نوش آفرین – فرزین – شهیار قنبری – ناهید – شهرام شب پره – امید و ...، به عنوان آهنگساز و تنظیم کننده و همینطور بعنوان همکاری کننده با این خوانندگان در کنسرتهایشان همواره به چشم می‌خورد.
از بهترین کارهای وی در این دوران آلبوم «امان از» با صدای داریوش اقبالی می‌باشد که آهنگسازی و تنظیم تمامی ترانه‌های این آلبوم بر روی اشعار شهیار قنبری بوسیلهٔ او صورت گرفت. این آلبوم در سال ۱۹۹۲ میلادی(۱۳۷۱ خورشیدی) منتشر شد.
در واقع برای مدتی عبدی و داریوش و شهیار قنبری مثلث هنری متفاوتی را در عرصهٔ موسیقی پاپ ایرانی ایجاد کردند.
از جمله زیباترین ملودی‌های خلق شده توسط عبدی یمینی در این دوران ملودی ترانهٔ «به بچه هامون چی بگیم» با کلام اردلان سرفراز و صدای داریوش اقبالی بود. تنظیم شاهکار
در این کار و استفاده از ساز گیتار برای همخوانی کلام و ملودی، به نوعی بی نظیر بود
جدای از «به بچه هامون چی بگیم» (با صدای داریوش)، از دیگر کارهای درخشان این دوران وی محسوب می‌شوند.
یکی از کارهای بزرگ و شاخصی که عبدی یمینی در این سالها و طی مدت همکاری با داریوش به انجام رساند و تاکنون چندان به آن پرداخته نشده‌است، بازسازی مجدد بعضی از آهنگ‌های دههٔ ۵۰ بود که با صدای داریوش ارایه شده بودند. آهنگهایی که اگر چه ملودی‌های بسیار قوی و همچنین تنظیم‌های خوبی برای سالهای دههٔ پنجاه به شمار می‌آمدند، ولی برای دهه‌های بعد کمی کهنه و غبارآلود به نظر می‌رسیدند. امّا عبدی با تنظیم مجدد و گسترش ملودی بعضی از این آهنگها، کاری بمراتب شنیدنی تر از اصل آنها را عرضه کرد. ترانه‌هایی مثل : رهگذار عمر، وطن پرندهٔ پر در خون، به من نگو دوست دارم، علی کنکوری، جنگل، بن بست، اجازه، خونه، شقایق، زندونی ... پریا و.... نمونه‌هایی از این ترانه‌های بازسازی شده هستند که در آلبوم صحنه ۱ و ۲ ارائه شده‌اند. در این زمینه برخی حتی اجراهایی که با تنظیم عبدی ضبط شده‌اند را، به اجرای اورجینال این آهنگ‌ها ترجیح می‌دهند.


رهبری ارکستر داریوش در جریان کنسرتهای او از مهمترین کارهای انجام شده توسط یمینی بود
کارهای منتشرنشده زیادی هم از این تنظیم کننده برجسته باقی مانده که می‌توان به آلبوم عزیزقصه با صدای عارف اشاره کرد که وی چند کار در این مجموعه دارد و یا آلبومی با صدای داریوش در فضای عرفانی با اشعار حافظ که تمام بار موسیقی آن برعهده یمینی بوده‌است و کارهایی دیگر که برخی از آنها منتشر شده‌اند .
بازگشت به ایران
عبدی یمینی از حدود سال ۷۷ یعنی در اواخر دهه ۹۰ لس آنجلس را ترک کرده و به ایران بازگشت البته برخی علت بازگشت یمینی به ایران در دهه نود را بدلیل مشکلات شخصی وی دانسته‌اند. امّا داریوش اقبالی که از دوستان نزدیک او به شمار می‌آید، علت این بازگشت را خستگی و دلزدگی او از فضای محافل هنری لس آنجلسی ذکر کرده‌است.

به هر حال بعد از اینکه عبدی به ایران برگشت، فعالیت هنری خود را کم و بیش ادامه داد و با چند خواننده داخل کشور نیز به همکاری پرداخت .
درگذشت
در روز ۲۴ تیر ماه سال ۱۳۸۸ هواپیمای شرکت هواپیمایی کاسپین که در مسیر تهران – ایروان در پرواز بود، در حوالی قزوین سقوط کرد و تمامی مسافرین و خدمه و کادر پروازی در دم جان سپردند. در این پرواز که بعدها با عنوان پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین، یکی از مرگبارترین سوانح تاریخ هوانوردی ایران لقب گرفت، و منجر به کشته شدن ۱۶۹ نفر سرنشینان این هواپیما شد، عبدی یمینی آهنگساز و تنظیم کننده شهیر ایرانی نیز یکی از مسافران پرواز بود و متاسفانه در این حادثه جان باخت.

اما عبدی یمینی هم که جزو مسافرین این هواپیما بود، بنابه دعوت ابی و به قصد شرکت در کنسرت این خواننده رهسپار ارمنستان شده بود، که البته هیچگاه به مقصد نرسید. علاوه بر این وی قصد داشت که پس از مدتها با دوست و همکار دیرین خود، داریوش اقبالی در ارمنستان ملاقات نماید.
به هر روی، با درگذشت تاسف برانگیز عبدی یمینی جامعهٔ هنری ایران به سوگ نشست.


داریوش اقبالی، چند روز بعد از مرگ عبدی یمینی دربارهٔ وی چنین گفت:
من با عبدی کارهای مشترک بسیاری داشتم. آلبوم «امان از» یکی از کارهای مشترک‌مان بود. سفرهای زیادی با هم داشتیم. در سفرهای دور و درازی که باهم داشتیم همواره می‌گفت که دلش نمی‌خواهد به هنگام مرگ به خاک بسپارندش. می‌گفت: «دلم می‌خواهد مرا بسوزانند.» او از محیط خارج از کشور آزرده‌خاطر بود. به همین دلیل کوچ کرد و رفت به ایران.... به یاد عبدی عزیز مراسمی در پاریس خواهیم داشت و من ترانه‌هایش را خواهم خواند. با گل و شمعی و نوای پیانوئی، یادش را گرامی خواهیم داشت.

مراسم خاکسپاری یمینی، در روز ۲۷ تیرماه به سمت امامزاده طاهر برگزار شد و در این مکان به خاک سپرده شد. همان روز بعدازظهر هم مراسم بزرگداشتی در مسجد جامع شهرک غرب به افتخار و یادبود او برگزار گردید.
آثار
از عبدی یمینی آثار بسیار متعددی، چه در عرصهٔ آهنگسازی و چه در عرصهٔ تنظیم باقی مانده‌است، که فهرست ذیل شامل برخی از آنهاست


داریوش :
ملودی و تنظیم کل آلبوم «امان از...» (با صدای داریوش اقبالی و اشعار شهیار قنبری) ۱۹۹۲ (۱۳۷۱ خورشیدی)، شامل ترانه‌های:
1. امان از - آهنگ، تنظیم
2. تمام من - آهنگ، تنظیم
3. دو مسافر - آهنگ، تنظیم
4. شاید باید - آهنگ، تنظیم
5. روز مبادا -آهنگ، تنظیم

تنظیم ترانه سهم من (ترانه : اردلان سرفراز، با صدای داریوش) (از آلبوم نون و پنیر وسبزی با صدای داریوش و ابی، ۱۹۹۲) تنظیم دیگری از همین آهنگ در آلبوم نیستی
ملودی و تنظیم به بچه هامون چی بگیم؟ (شعر اردلان سرفراز) و به تکرار غم نیما (شعر شهریار دادور) از آلبوم بچه‌های ایران ۱۹۹۵ (۱۳۷۴)
تنظیم بالای نی (شعر شهیار قنبری) از آلبوم سفره سین
ملودی و تنظیم ترانه دل من دیگه خطا نکن
و تنظیم ترانه‌های بسیار مشهور دیگری چون «نون و پنیر و سبزی» با صدای ابی و داریوش، از ساخته‌های فرید زلاند
بازسازی و تنظیم مجدد و نیز گسترش ملودی بعضی از آهنگ‌های دههٔ ۵۰ با صدای داریوش مثل : رهگذار عمر، وطن پرندهٔ پر در خون، به من نگو دوست دارم، علی کنکوری، جنگل، بن بست، اجازه، خونه، شقایق، زندونی، پریا و..... آلبوم‌های صحنه ۱ و ۲
بله دوستان عبدی یمینی این بود .مرد بزرگ و بی ریا در عرصه موسیقی
و در اخر یک کلیپ از داریوش عزیز و اخرین کار استاد یمینی با داریوش میذارم که داریوش اینطور درباره رهبر ارکستش میگه